Bölgesel bir savaşın ayak sesleri duyulmaya başlandı.
İç cephemizi tahkim etmenin zamanıdır.
İki şeyden acilen kaçınmamız gerek:
-Husumete ve ayrışmaya sebebiyet veren mezhep tartışmalarından.
-Türk-Kürt ayrışmasını körükleyecek zararlı tartışmalardan.
İki şeyi vakit geçirmeden yapmamız ise zorunlu:
-Cumhurbaşkanımızın, “Sünnilik-Şiilik diye bir dinimiz yok, İslamiyet diye bir dinimiz var. Sünni-Şii hepimiz İslam’ın mensuplarıyız ve birbirimizin kardeşiyiz!” anlayışını akidevî ve siyasi bir hatta dönüştürmek. Bunun gereğine uygun bir pratik inşa etmek.
-Başlattığımız süreci başarıyla hitama erdirecek yasal ve idari reformları cesaretle atmak. Başka bir deyişle, “devlet ve toplumla bütünleşme” sürecini tamamlamak.
Yarın dizimizi dövmek istemiyorsak bugünden başlamalıyız.
Elbette aşama aşama.
Ama bugünden başladığımızı somut olarak gösterirsek içimize fitne salmak ve birliğimizi bozmak isteyenlerin oyununu bozmuş oluruz.
Hiç kimseye enfekte edebilecekleri bir vasat bırakmamak gerekir.
