Yeni Parti süreci meclis adına takip edecek komisyona üye vermeyeceğini açıkladı.

Benim için şaşırtıcı olmadı.

Doğrusu beklediğim bir şeydi.

Meclisteki süreç komisyonuna üye verdiğinde bunu mecburiyet tahtında yaptığını söylemiştim.

Sürecin bir biçimde bozulacağına inanıyorlardı. O yüzden DEM’i karşılarına almama hesabı güdüyorlardı. Bir de süreç dolayısıyla başta İmamoğlu olmak üzere haklarında dava açılan belediye başkanlarını kurtarmayı umuyorlardı,

İş İnsanı Volkan Barbaros: “İyi Bir Adamdı, İyi Bir Hemşehriydi”
İş İnsanı Volkan Barbaros: “İyi Bir Adamdı, İyi Bir Hemşehriydi”
İçeriği Görüntüle

Süreç tahminlerinin aksine başarıyla yürüdü ve son düzlüğe erişti. İkinci beklentilerinin de boşuna olduğu görüldü.

Baro seçimlerinde açığa çıkan o eski CHP’yi ayakta tutan damarın bir biçimde dirildiğini de gördükten sonra eski zihinsel kodlarına geri döndüler.

DEM’i Erdoğan’ı sandıkta devirme için elverişli-kullanışlı bir siyasi aparat olarak görüyorlardı sadece. O yüzden DEM’i resmi ittifak düzeneğinin içine dahil etmeden yanlarında tutma yoluna gittiler. Çünkü DEM’le aleni-resmi bir ittifak içinde görünmenin kendilerine zarar vereceğine inandılar. DEM’e biçtikleri rol, onur kırıcı bir roldü. Ama nedense DEM bu rolü kabul etmede bir sakınca görmedi.

Kuşkusuz DEM’i siyaseten buna mecbur ve mahkum eden koşullar yok değildi. Bu ittifak ne kadar onur kırıcı olsa da DEM’e hem siyasi bir kazanım sağlıyordu hem de yerelde yeni bir iktidar alanı. DEM kendisine açılan bu imkanı elinin tersiyle ittiğinde siyaseten tamamen dışlanacağını ve yerelde sahip olacağı kısmi iktidar alanını tümden kaybedeceğini bildiği için değil sadece, aynı zamanda Erdoğan düşmanlığı ekseninde şekillenen ideolojik-siyasi tercihinden ötürü bu onur kırıcı rolü kabul etti.

“Seni başkan seçtirmeyeceğiz!” anlayışı birinci çözüm sürecinin bozulmasından sonra kaskatı bir Erdoğan düşmanlığına evrilmişti. DEM’in içindeki Erdoğan düşmanlığını ideolojilerinin merkez siyasetine oturtmuş kimi bileşenlerin de DEM içindeki başat rolü de bu sürecin oluşmasını sağlamıştı. Erdoğan düşmanlığı konusunda Özgür Özel CHP’sinin zihniyle ortaklaşan bu DEM içindeki bileşenlerin sağladığı ittifak sistemi bugün çökmüş görünüyor.

Yeni bir ittifak sistemi oluşuyor.

Süreci yürüten ve destekleyen partiler sürecin nihayetinde Türkiye Yüzyılı’nı birlikte inşa etme konusunda da ortaklaşma mecburiyetindeler. Aksi takdirde süreçle amaçlanan sonuç hasıl olmaz.

Özgür Özel’in gördüğü bu siyasi tablo kendisi ve partisi açısından elbette olumsuz.

İmralı adasında Öcalan’la görüşmeye partisinden üye göndermemekle başlayan süreç süreç yasasının oylamasında parti grubunu serbest bırakmasıyla devam ederek bugün beklenen sonuca ulaştı.

DEM Parti bundan ders çıkartmasını bilirse süreç açısından çok daha hayırhah bir sonuç ortaya çıkacaktır.

DEM sürecin başarısını her şeyin üstünde tutuyorsa artık siyasi tercihlerini ve ittifak anlayışını yeniden gözden geçirmelidir.

DEM Parti’nin çıkaracağı ders, kendisi için en hayati olan bir meselede geçmişteki siyasi müttefikleri tarafından niçin yalnız bırakıldığını anlamak olmalıdır. Başka bir deyişle, onların kendisine nasıl bir siyasi aparat rolü biçtiklerini de görmek olmalıdır.

Demokratik cumhuriyetin partisi olacaksa şayet hem ideolojik siyasi tercihlerini yeniden belirlemek, hem de yeni dönemde nasıl bir ittifak sistemine dahil olacağına karar vermek durumundadır.