Kürtlerin herkesin aklına ihtiyacı var.
Özellikle de kardeşlerinin ve dostlarının.
Herkesin de Kürtlerin aklına ihtiyacı var.
Kürtlerin kardeşlerinin ve dostlarının Kürtlerin aklından yararlanmaları gerek.
Bizler birbirimizin kardeşleriyiz.
Birbirimize akıl veririz ve birbirimizden akıl alırız.
Sadece Kürtleri akıl almaya muhtaç gören akılsızların aklına ihtiyacımız yoktur.
Ve yalnızca kendilerini akıl verme mevkiinde gören kibirli ve budala akılsızlara “hadi oradan!” deriz.
Kürtleri hep başkalarının oyununa gelecek bir halk olarak görüp akıl verenlerde akıl olmuş olsaydı, bu şekilde düşünmenin ve davranmanın bizatihi kendisinden uzak dururlardı.
Çünkü bu tarz bir düşünme biçiminin kendisinin o oyunun bir parçası olduğunu bilirlerdi.
